كم خاك ورزي راهكاري
خاك‌ورزي عبارت است از بكارگيري يك يا چند عمل با يك نيروي مكانيكي مشخص كه توسط يك وسيله خاك‌ورزي به تمام يا بخشي از توده خاك اعمال مي‌گردد. عمليات خاك‌ورزي اجرا شده در يك توالي يا تركيب مشخص براي توليد محصول، يك سيستم خاك‌ورزي را تشكيل مي‌دهد.

خاك‌ورزي به منظور دفن بقاياي گياهي، مخلوط و تركيب كود با خاك، از بين بردن علف‌هاي هرز، ايجاد بستر مناسب بذر، اصلاح رژيم آبي- گرمايي و وضعيت تهويه و نيز كمك به نفوذ بهتر ريشه اجرا مي‌شود. به طور كلي سيستم‌هاي خاك‌ورزي را مي توان به دو دسته تقسيم نمود: دسته‌اي كه در آن بقاياي گياهي قبل از خاك‌ورزي كنده يا سوزانده مي‌شود و ديگري دسته اي كه در آن بقاياي گياهي در مزرعه باقي مي‌ماند. در صورت نبود بقاياي گياهي، سيستم خاك‌ورزي يا از نوع معمولي با يا بدون استفاده از گاوآهن برگردان‌دار مي‌باشد و يا از نوع بدون خاك‌ورزي مي‌باشد.
سيستم‌هاي خاك‌ورزي با حضور بقاياي گياهي به سه دسته تقسيم مي‌شوند. اين طبقه‌بندي براساس ميزان سطح پوشيده مزرعه از بقايا در موقع كاشت بنام خاك‌ورزي حفاظتي (بقاياي گياهي بيش از ٣٠ درصد سطح مزرعه را هنگام كاشت مي‌پوشانند)، كمينه‌ورزي (بقايا بين ١٥ تا ٣٠ درصد را مي‌پوشانند) و خاك‌ورزي معمولي (بقايا كمتر از ١٥ درصد سطح مزرعه را پوشش مي‌دهند) مي باشد.
خاك‌ورزي حفاظتي در برگيرنده سيستم‌هايي خاك‌ورزي مالچي، خاك‌ورزي جوي و پشته‌اي، بدون خاك‌ورزي، كمينه‌ورزي، خاك‌ورزي معمولي، خاك‌ورزي با گاوآهن و خاك‌ورزي سطحي مي باشد.
منابع مقاله در آخر مقالات
برای ادامه بر روی ادامه مطلب کلیک نمایید